احمد احمدى بيرجندى
117
مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي )
حاج شيخ محمد حسين آيتى بيرجندى شيخ محمد حسين آيتى بيرجندى ملقّب به ضياء الدين در سال 1310 ه . ق ولادت يافت و در بيرجند به تحصيلات مقدّماتى پرداخت و از محضر پدر دانشمندش شيخ محمد باقر گازارى كه عالمى مجتهد و استادى مسلّم بود ؛ كسب كمال كرد . سپس براى تكميل تحصيلات عاليه به نجف اشرف سفر كرد و به درجهء اجتهاد نائل آمد . مرحوم آيتى علاوه بر مراتب علمى ، طبعى لطيف داشت و اشعارى مىسرود . از جمله آثار وى بهارستان ، مقامات الابرار و درّ غلطان است . آيتى در سال 1350 ه . ش چشم از جهان فروبست . 34 در مديحهء ستر عظمى ، صدّيقهء كبرى و مليكه الملائكه و الانبيا فاطمه الزّهرا عليها الصلاة و السلام اندر جهان هر آنچه عرض يا كه جوهر است * جوهر چه مادّى چه ز تجريدش افسر است 1845945 خ 0 1 خ نور وجود اوست ز مشكاة فاطمى * كاندر ازل تجلّى فيّاض داور است نورى كه آفريد خداوندش از ازل * تا دامن ابد ، ز شعاعش منوّر است خاتون هشت جنّت 2845945 خ 0 2 خ و بانوى نه رواق 3845945 خ 0 3 خ * آرى جمال خلد به زهراى ازهر است با مصطفى ، صفات كمالش مشابه است * با مرتضى مقام جلالش برابر است در پيكرش ، كمال معالى مجسّم است * در عارضش ، جمال معانى مصوّر است هر يك ز انبيا به كتابى است مفتخر * او را كتاب جامع و صحف مطهّر است جاى شگفت نيست كه تفّاحهء 4845945 خ 0 4 خ بهشت * از نكهتش دماغ دو گيتى معطّر است مستورهاى كه در شب اسرى كند ظهور * روز حساب شافع و خاتون محشر است در ماوراى قبّهء خضرا چو بنگرى * بر پا ، قباب زهرهء زهراى ازهر است